2 - سيد بن طاووس و محدث جزائرى با اسناد خود از حسن بن حسن سامرى نقل كرده‌اند كه رسول خدا در ضمن حديث مفصلى دربارهء كسانى كه حد و مرز قانون خدا را درهم مىشكنند ، به حذيفه چنين فرمود كه : آنان مردم را از راه خدا منحرف و كتاب او را تحريف مىكنند و روش مرا تغيير مىدهند . ( 1 ) - 3 - سعد بن عبد اللّه قمى با اسناد خود از جابر جعفى و او از امام باقر ( ع ) چنين آورده است كه : رسول خدا ( ص ) در منى دعا خواند ، آن‌گاه فرمود : مردم ! من در ميان شما دو امانت سنگين مىگذارم ، آگاه باشيد كه اگر به آن دو ، چنگ زديد ، هيچ‌گاه گمراه نخواهيد شد ، آن‌ها كتاب و عترت من است و كعبه هم خانه خدا و بايد مورد احترام قرار بگيرد . امام باقر ( ع ) پس از بيان اين حديث نبوى فرمود : ولى مردم كتاب خدا را تحريف نمودند و احترام كعبه را درهم شكستند ، عترت و خاندان پيامبر را به قتل رسانيدند و تمام ودائع ، امانت‌هاى خدا را به دور انداختند و از آن‌ها دورى جستند . 4 - شيخ صدوق در خصال با اسناد خود از جابر و او از پيامبر ( ص ) نقل نموده است كه : در روز رستاخيز در درگاه عدل خدا سه طايفه حاضر مىشوند و از مردم دادخواهى و شكايت مىكنند : قرآن ، مسجد و عترت . قرآن مىگويد : خدايا ! اين مردم مرا تحريف كردند ، احترام مرا درهم كوبيده ، عظمت مرا درهم شكستند . مسجد مىگويد : خدايا ! اين مردم مرا عاطل و ضايع نمودند و از من بهره‌بردارى نكردند . عترت مىگويد : خدايا ! اين مردم ما را به قتل رسانيدند ، زندگى ما را از هم پاشيدند ، ما را متفرق و پراكنده ساختند . . . 5 - كلينى در كافى و صدوق با اسناد خود از علىّ بن سويد نقل كرده‌اند كه او مىگويد : من به محضر حضرت ابو الحسن موسى بن جعفر ( ع ) كه در زندان بود ، نامه‌اى نگاشتم و پاسخى دريافت نمودم كه در ضمن آن نوشته بود : اين مردم كتاب خدا را به امانت پذيرفتند ، سپس به اين امانت خدايى خيانت ورزيدند و آن را تحريف و تبديل نمودند . 6 - ابن شهرآشوب با اسناد خود از عبد اللّه نقل نموده كه حضرت ابا عبد اللّه الحسين ( ع ) در روز عاشورا خطبه‌اى خواند و در ضمن آن خطبه چنين فرمود : ( 2 ) - راستى شما مردم متمرد و سركش و در ظلم و ستم سر آمد روزگار و ملت‌ها مىباشيد ، شما مردمانى هستيد كه قرآن را به دور انداخته و از شيطان الهام گرفته‌ايد . شما كسانى هستيد كه با گناهان ، پيمان دوستى بسته و كتاب خدا را تحريف كرده‌ايد . 7 - ابن قولويه در كامل الزيارات با اسناد خود از حسن بن عطيه از امام صادق ( ع ) نقل كرده است